Het Vrijbuiterweekend 2026
Het Vrijbuiterweekend is en blijft een bijzonder evenement. Waar je vroeger de Hollandweek en de Loosdrechtweek had was er bij de Vrijbuiter ook een evenement.
Toen de Vrijbuiter overging in een weekend werd het een groot succes. Het eerste weekend van juli bleek raak te zijn. Waar de Loosdrechtweek en de Hollandweek verdwenen van de agenda’s bleef het Vrijbuiterweekend trekken. Met zo’n 250 tot 300 honderd boten aan de start was het druk op het water. Ook dit jaar weer hadden ze in veel verschillende klassen zo’n 250 boten aan de start.
Voor de Vrijheidjes die ook vaak ruim aanwezig waren was het dit jaar wat mager. Door het NK Flits in Friesland waren er 10 boten ingeschreven waar dit in 2024 nog 17 waren net als in 2019. De 15 grens werd vaak gehaald. Dit jaar dus niet.
Doordat het Vrijbuiterweekend maar vier wedstrijden kent mag je geen fouten maken er is immers geen aftrek. In het verleden is dit al vaker van doorslag gebleken. Voorzichtigheid is dus geboden. Dit jaar stond er best wind wat in het verleden ook wel anders was. De ene dag veel wind de andere dag geen wind, wat dat betreft is het altijd afwachten. De wind was wisselend tussen de 3 en 5 bft en draaide af en toe ook wat. De 9 boten die aan de start van de eerste wedstrijd verschenen hebben netjes hun baan gevaren zonder enig probleem. Otto en Marjolein zijn wel nog gestart maar het was toch wat te veel wind en hebben voor de veilige thuishaven gekozen. Anne was na de start al snel weg en werd niet meer terug gezien en de rest ging er op gepaste afstand achteraan. Ook de middag wedstrijd verliep zonder enig incident waarbij Rob en Koos nog wel van plek wisselde wat de enige uitzondering was van die dag.
De zondag was de wind wat gedraaid en gedurende de dag nam hij af maar kwam ook weer harder terug. Er waren veel buien in de buurt wat het best lastig maakte. Anne had van bemanning gewisseld en hij werd vriendelijk gevraagd wat socialer te zeilen. Nooit gedacht dat hij dat ook zou gaan doen maar tijdens de wedstrijd werd er vaak van de eerste plek gewisseld. Maar ook in de rest van het veld werd er vaak van plek gewisseld. Toen ik bij een voordewinds rak naast Anne lag heb ik hem bedankt voor het feit dat hij mijn dag had gemaakt door zo met hem te mogen battelen. Zijn antwoord was een plagerige spetterregen. Wat ik toen nog niet wist was dat we onder hem door konden schuiven en voor hem konden eindigen. Maar ook in de rest van het veld ging het anders dan de zaterdag. Renate wist voor Dirk te varen en Boudewijn ook. Het zou op de laatste pot aankomen.
In de ochtend was er al gekscherend gezegd dat Marco en Rick de ochtend wedstrijd vóór Anne zou gaan varen en Freek de middag wedstrijd. Tijdens de middag pauze werd Freek nog even aan deze afspraak herinnerd. De laatste wedstrijd was wederom lastig de wind draaide veel maar Freek hield woord en er werd flink gebatteld tussen de verschillende boten. Op een bepaald moment lagen wij (de 739) voor de battel tussen Freek en Anne, dit was prettig dat ze elkaar bezig hielden. Uiteindelijk heeft Freek woord gehouden en wist hij van Anne te winnen, maar wij lagen daar nog voor.
Vader Marco en zoon Rick Haanschoten mochten voor het eerst in hun gezamenlijke zeilcarrière op het hoogste schavot staan. Iets wat 11 jaar eerder ook al het geval was maar
dan met een generatie eerder, Ron en Marco. Dit was toen dankzei Jelmer die met Arjan ging loeven en onder Robinson kwamen te liggen. Het feit dat je dit als vader en zoon mag doen in beide rollen maakt het extra mooi. En natuurlijk gezamenlijk het verhaal meerder keren aan (o)pa Ron vertellen. Die door zijn dementie elke keer weer blij verrast kan zijn met deze uitslag. Dat hij 11 jaar gelden ook op het half model bord/wisselprijs kwam te staan vindt hij natuurlijk mooi, maar dat hij dan ook nog weet hoe dat toen ging is mooi om te horen.
Het was een mooi weekend.
Rick en Marco Haanschoten (V739)